Nazwy części wsi: Koszyce Folwark. Nazwy obiektów fizjograficznych: Chłopskie Łąki, Chłopskie Pola, Dworskie Łąki, Podworskie Pola. Na łąkach tej wsi występują pokłady torfu, ale z uwagi na mocne zanieczyszczenie nie mają na razie praktycznego znaczenia.
Tereny wsi w pobliżu strumienia płynącego łagodną doliną zamieszkałe były już w neolicie. Znaleziono tu naczynia i narzędzia krzemienne przynależne do kultur: pucharów lejkowych i amfor kulistych
Wieś szlachecka, w dokumentach występuje od średniowiecza. W poł. XV w. Należała do Piotra z Wyszmontowa, sędziego sandomierskiego. Natomiast w następnym wieku m.in. do podstarościego i sędziego Władysława Bidzińskiego
Były folwark. Dziś niewielka wieś. Na wzgórzu leżącym nad doliną Gierczanki ruiny dworu z okresu międzywojennego z resztkami podworskiego parku. Obok zabudowania gospodarcze z tuczarnią świń. Dworzyszcze sąsiaduje z kurhanem, częściowo niszczonym wskutek pobierania lessu na budowę drogi. Odkrywka glebowa od strony Orłowin ukazuje budowę warstwową kopca. Do Ya jego wysokości zalega naturalna warstwa lessowa. Nad nią przychodzi ciemna, ok. 20 cm warstwa ciemnego humusu - tak jakby to była ongiś rola, wierzchnia warstwa uprawna. Na nią dopiero starożytny mieszkaniec tej ziemi nasypał kolejną, naniesioną z sąsiedztwa warstwę lessu. Z biegiem czasu utworzyła się na niej kolejna warstwa próchniczna - dziś objawiająca się w postaci ciemnego pasa osłoniętego od góry stałą w tym miejscu darnią.
Przez kilkadziesiąt lat XIX w. wieś krąży wśród mocno rozgałęzionego w tej okolicy rodu Jasieńskich. W 1832 r. Leon Jasieński nabył dobra Koszyce z przyległościami od Józefa Jasieńskiego. W cztery lata później Koszyce i Wojciechowice przechodzą na Teresę z Bajerów Jesieńską, zaś w 1858 r. do Bolesława Jasieńskiego. W 1865 r. dobra te zostały wystawione na licytację, ale nabył je wtedy również członek rodziny Jasieńskich Leon, od którego w siedem lat później majątek kupił kuzyn tegoż Józef Wykowski. Od spadkobierców zaś Wykowskiego dobra nabywa w 1882 r. Mieczysław Cichowski,
Wtedy to Koszyce miały tylko 13 gospodarstw, w których mieszkało 115 osób. Do wsi należało wtedy 370 morgów ziemi. Związane były z dobrami w Wojciechowicach.
W 1884 r. nastąpiło wydzielenie z tych dóbr oddzielnego folwarku Koszyce (331 morgów). W 1904 r. następuje kolejna zmiana właścicieli tych dóbr. Nabywa je
Stanisław Baczyński, którego córka wnosi w wianie ten majątek do małżeństwa z Augustem Bielińskim. Następnym właścicielem folwarku (zdaje się, że od 1918 r.) zostaje Eugeniusz Roguski.
W okresie międzywojennym gospodarował tu Kazimierz Roguski, wzięty ziemianin, syn Eugeniusza, dzierżawca kilku dużych folwarków w tej okolicy.
W Koszycach po byłym ziemianinie zachowały się ruiny ceglanego dworu w otoczeniu resztek zabytkowego parku. Obiekt powstał na początku XX wieku. Jest to budowla trzykondygnacyjna, podpiwniczona zabudowana z czerwonej cegły, o kubaturze 5 tys. m 3, powierzchni 700 m2, mająca 25 pomieszczeń. Przez wiele lat powojennych użytkownikiem dworu była Rolnicza Spółdzielnia Produkcyjna w Gierczycach. Obecnie obiekt jest opuszczony. Jedynie użytkowane są pomieszczenia chlewni.
Na koniec 2004 r. Koszyce zajmowały 256 ha (3,0 % powierzchni gminy) i zamieszkiwało je 109 osób.
Z Koszyc pochodzi znany artysta rzeźbiarz, uczestnik ruchu oporu Ferdynand Jarocha, który przekazał rodzinnej gminie kolekcje swoich prac.
Źródło: Józef Myjak, "Tam gdzie Świt cywilizacji rolniczej" . Monografia krajoznawcza gminy Wojciechowice, PAIR Sandomierz 2006
|
|
Koszyce 
